How many ยี่เจ่ย เฮ้ยเท่าไร
thirty-five สามสิบห้า ซาจับโง้
You ขายแพง หนักหนา ข้าไม่เอา
เชิญ Get out ออกไป I don't care.

ที่มาแห่งกลอน
ตื่นขึ้นมาพร้อมกับกลอนที่มันหลอนอยู่ในหัว
ที่รุ่นพี่ๆชาวบาง-นากสอนต่อๆกันมา
อำเภอบางมูลนากจังหวัดพิจิตร เมื่อ เกือบห้าสิบปีก่อน
เป็นอำเภอเล็กๆขนาด เท่าตำบลหนึ่งในสมัยนี้
ทางติดต่อภายนอก มีแต่ทางรถไฟ กับล่องเรือซึ่งช้ามากๆ
ทางรถยนต์ไม่มี รถจึงมีแต่รถ บรรทุกข้าว
ในตลาดมีถนนไม่กี่สายที่ตั้งชื่อมาคล้องจองกัน
ประธานเมืองประเทืองถิ่นนรินทร์รักษ์นาคเรศประเวศเหนือประเวศใต้
ประธานเมืองถนนจากสถานีรถไฟถึงตลาดริมน้ำยาวไม่ถึงกิโลเมตร
ประเทืองถิ่นถนนขนานกับทางร ถไฟไปที่ที่ว่าการอำเภอ
นรินทร์รักษ์นาคเรศถนนขนานในตลาด
ประเวศเหนือประเวศใต้ ถนนที่เลียบริมน้ำไปทางเหนือและใต้
ฉะนั้นบาง-นาก จึงเป็นตลาดเล็กค่อนข้างปิด
อาจารย์สอนก็เข้มงวด สามทุ่มห้ามนักเรียนออกมาเดินเล่น
นักเรียน จึงค่อนข้างขยัน เรียนดี สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้มาก และแต่งกลอนเก่ง
กลอนนี้สะท้อน ว่า ตลาดนี้เศรษฐีขายของ ไม่สนใจลูกค้า ราคาขายแพงมาก
แต่อยู่จริง จะมีความรู้สึกเป็นญาติๆกันหมด ราคาขายจริงๆ คนต่างถิ่นบอกราคาหนึ่ง คนรู้จักอีกราคาหนึ่ง

กลอนนี้ยังจุดผิดพลาดอยู่คือ
1.ถามราคาต้องใช้  how much
2. สัมผัส บรรทัดที่สอง ผิด

หากจะเกลาจะได้ดังนี้
How's  money ยี่เจ่ย เฮ้ยเท่าไร
thirty-nine สามสิบเก้า เซาจับเก๋า
You ขายแพง หนักหนา ข้าไม่เอา
เชิญ Get out ออกไป I don't care.